GRANNIES DIE BUT THEIR VIRTUES DON’T.

GRANNIES DIE BUT THEIR VIRTUES DON’T.

 

I can’t see her anymore:

She had left and gone far,

By leaving an indelible fingers mark,

By bestowing a stifling darkness!

 

She flew away to taste,

The territorial life and memory,

On a detached aboard,

Being undisturbed by the maternal longings!

 

Like a life warrior,

She led many battles,

Being defeated by some and destroying none,

With the artillery of love and wisdom!

 

With the strong naked feet,

She traversed many a mile,

Not just on Greenfields

She scaled our ups and downs too!

 

Was not designated:

As a teacher or a doctor,

But exceled in both,

Through the preach and practice of truth!

 

Her turmeric yellow countenance:

Was the domesticated golden sun,

Kept launching our day’s morning,

Rewarded enough light to shine!

 

Her lips commended and several hands obeyed:

Acquired that experiential mastery,

Reducing any bigger into little was her mystery,

With which she created her story replacing His Story!

 

At times she landed between:

Him and her in ritualised customs,

That poison of patriarchy,

Did not spare her heart’s spere!

 

Can’t I witness that cloudy eyes again?

Wept copiously with selfless drops,

Poured down often for us,

A streamy plead before the almighty to recommend bless!

 

Her bangles sound:

Enchanted three generational men,

Whispered, enticed and lulled them,

Made the responsibility in love to Quill!

 

Taught me intolerance:

By feeding hungry mouths,

And by filling empty hands,

That made her land in hearts and minds!

 

Even her starving stomach:

Had reasons on all occasions,

Ate less or did not touch,

Until every belly was full!

 

None could surpass your role my granny:

Let it nursing, saving or guarding,

Be it cooking, transforming or growing,

In assisting the worst and administering the toughest!

 

O granny! You through a powerful light:

On my sightless childhood,

Supplied awareness even to your daughter and son-in-law,

Gave enough wisdom to manage my darkness!

 

When all gazed and saw me,

With the eyes wide opened,

But you closed your eyes and came closer,

Felt hurt for my wound and injury!

 

I am not me entirely:

Do have you more and possess me less,

Towards ethics, life and people,

Through me you would always ripple!

 

Dr. U. Mahendran. 

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

ஆமாம் அந்த நாற்காலிகளை தெரியுமா உங்களுக்கு?

 ஆமாம் அந்த நாற்காலிகளை தெரியுமா உங்களுக்கு? அது மெதுவாய் நகர்ந்து வந்து ஆடிக் கொண்டே நின்றது. அது பொதுவாக அப்படித்தான்.  அது ஆட்டம் காண்பதற்கு பல அதிகார நாற்காலிகளே  காரணம். அதன் மேல் சில கீறல்களும் உண்டு.  அதில் அமருபவர்களும்  அந்த கீரல்களுக்குள் அடக்கம். கீறல்களையும் அவர்களையும் கெடுப்பது வேறு நாற்காலி காரர்கள்! வேறு நாற்காலி காரர்கள் எல்லோரும் இந்த நாற்காலியில் இருந்து போனதும் உண்டு. வெவ்வேறு நாற்காலிகளில் இருந்து வந்து ஒருவாறு  அதை அடைந்தவர்களும் உண்டு. அந்த ஒய்யார நாற்காலிக்கு சென்று விட்டாள் இந்த உடைந்த நாற்காலிகளை பிடிக்காமல் போய்விடும்.  காரணம் உடைந்ததிலிருந்து வருகிற ஓசை அவர்களை நிம்மதியாக அங்கு உட்கார விடாது. அந்த ஒய்யார நாற்காலியை  ஓட்டை உடைசல் அண்டாது. ஆனால் அவை அனைத்தையும் அதன் மேல் உட்காருபவர்கள்  வைத்திருக்கக்கூடும்! ஒய்யார நாற்காலிகளின் கால்கள் தான் பரிதாபத்திற்குரியவை. அதன் மேல் வைக்கப்படும் அதிகாரபாரத்தை தாங்க முடியாமல் தத்தளித்தபடி இருக்கும் அவை.  ஆள்களின் கால்கள் அவஸ்தை உருவதையே எவரும் கண்டு கொள்வதில்லை.  அப்படி...
Read more

ஒரு தேன் கூடும் சில தேனீக்களும்!

 ஒரு தேன் கூடும் சில தேனீக்களும்! அவை ஒரு கூட்டினை கட்டின.  எங்கெங்கோ ஓடி சென்று சேகரித்த தேன் துளிகள் அதில் வைக்கப்பட்டன.  தூரத்து வேடனுக்கு  அவை கண்ணை உறுத்திக் கொண்டே இருந்ததை அவை அறிந்திருக்கவில்லை. இதற்கு தேன் சேகரிப்பு மற்றும் கூட்டை கட்டுதல் என்பதாக இருந்த தேனீக்களை நீங்கள் குறை சொல்ல முடியாது. ஒருவேளை நீங்கள் குறை சொல்ல முடிவு எடுத்து விட்டால் உங்களால் சேகரிக்கப்பட்ட தேன் துளிகளையும், அவை பொதுப்படையாய் குவித்து வைக்கப்பட்டதையும், ஏதோ ஒரு அபகரிப்பாலும் தாரை பார்ப்பாலும் நீங்கள் இழக்க நேரிட்டதை நினைத்துக் கொள்ளுங்கள்! கள் எரிபவர்கள்  கவனமாக கண்ணிவைத்துக் காத்திருந்தனர்.  அவர்கள் காத்திருப்புக்கு பலம் சேர்க்க அந்தக் கூட்டத்தில் இருந்த தேனீக்களில் ஒன்று, கல் எரியும்  கூட்டத்தை அடைந்து தேன் சொற்களை எறிய  உதவியது! அந்தத் தேனியிடம் கற்களை கொடுத்துவிட்டு எரியும் எட்டப்பன்கள்  எட்டி நின்றனர்! அந்த எட்டப்பன்கள் இடம்  ஏராளமான கற்கள் இருந்தன.  இந்த தேனீக்களை போன்று இருந்த மற்ற தேனீக்களுக்கும் தேவைப்படும் அளவிற்கு, கற்களை கணிசமாய் குவித்...
Read more

தனியார் குதிரையில் ஒரு ஜனநாயக ராஜா!

 தனியார் குதிரையில் ஒரு ஜனநாயக ராஜா! அவரின் நகர்வலம் இல்லா வலைதளம் கிடையாது!  ஒய்யார குதிரையில் நகர்ந்து ஒரு அங்குலத்தையும் அவர் விட்டதில்லை.  விரட்டும் குதிரையை மிரட்டும் சாட்டைக்கு சமூக நீதி என்று பெயர்.  குதிரை அனுமதிக்காமல் அந்த சாட்டையும் இந்த ராஜாவும், ஒரு வேட்டைக்கும் போவதில்லை எந்த கோட்டையும் தாண்டுவதில்லை! அவர் பொதுவாக வேட்டையாடுவது விளிம்பு நிலை உரிமைகளை தான்! அந்தக் கோட்டினை  தாண்டுவது ஓட்டினால் வரும் வேட்டின் நினைவால் தான்! சொல்லப்பட்ட விளிம்பு நிலையும்  அதன் ஓட்டும், அதிகார ராஜாவின் அங்கத்தை அதிகாரப்படுத்தும் இரண்டு கண்கள்! மறக்க வேண்டாம் அந்த குதிரையின் கண் அசைவிற்கு, அதிகாரத்தில் கண்களே அடங்கும் அந்த சமூக நீதி சாட்டையும் சத்தம் இன்றி இணங்கும்! அவரின்  பாதப்படாமல் இந்த குதிரை பார்த்துக் கொள்வதே  தான் சேதப்படாமல் இருக்கத்தான்! அந்த நான்கு கால் பல்லக்கு வெளிச்சப்பட்டு, எல்லோரையும் நம்ப வைத்த விடியலை இருளாக்கியதே கல்வியின் காரிருளுக்கு காரணம்! ஆனால் அந்த காரிருளோ  குறிப்பிட்ட இந்தக் காரியக்கார குதிரைக்கு, வணிக அட்சய பாத்திரத்தை பரி...
Read more